Het gaat nu dan echt beginnen !

Het ophalen van 29 kinderen en hun juf en een tolk, deze groep kinderen komt uit Azdamichy en zijn hier te gast van 25 november 2000 t/m 15 januari 2001.

Als je terug kijkt op de afgelopen periode , dan denk je wel eens bevreemd, wat is er toch ontzettend veel gebeurd met en door mensen die op wat voor wijze dan ook meedoen aan dit opstart project.

Allereerst het vele werk door vrijwilligers die hun bijdrage gaan geven ( en hebben gegeven ) aan diverse activiteiten.!

Waar halen ze het enthousiasme vandaan?

En wat een verrassing : al die acties van onze basisscholen ! Onvoorstelbaar zoveel respons.

En wat de leden van de werkgroep betreft wie had durven dromen dat alles echt in zo`n perfecte harmonie zou gaan verlopen? Ook dat is op zich al een ervaring

Natuurlijk hopen we als werkgroepleden allemaal dat alles een beetje volgens draaiboek blijft verlopen en dat de kinderen, juf en tolk hier een grandioos mooie tijd beleven.

We moeten vertrouwen dat het project gedragen wordt door God`s Geest en de Kracht van Zijn Liefde.

De scholen zijn zeer betrokken bij ons project. Dat blijkt o.a. uit de acties die worden gevoerd. De Zonnewijzer , de Wegwijzer en de Wiekslag hebben tezamen inmiddels voor een bijdrage van plm. fl.8.500,= gezorgd. Een geweldige score.

Ook zijn er diverse verenigingen die ons financieel willen ondersteunen, het zwembad in Slochteren organiseerde een zwemmarathon.

Na een lange reis worden we verwelkomd door de directeur van de school en de kinderen met hun ouders.

Natuurlijk is het een hele ingrijpende gebeurtenis voor zowel de kinderen als ook voor hun ouders , die elke dag met moeite de lege plek in hun huis zullen voelen.

Het is ook niet echt goed voor te stellen, wat het moet zijn om 1 van je kinderen zo`n 60 dagen mee te geven aan mensen die `even`door de school lopen, het dorp bezoeken , en na circa twee en een half uur weer met de bus vertrekken richting Nederland, een land dat bijna niet te vinden is op de wereldkaart.

Heel aangrijpend, zo`n afscheid. Ook voor de juf en de tolk is het een heel avontuur om zolang van huis en haard te zijn, met de verantwoordelijkheid van 29 kinderen op hun schouders. Gelukkig pakken zij deze taak ook vol goede moed op , waar we als werkgroep erg blij mee zijn.

De reis verliep zeer voorspoedig , zodat de 29 kinderen met hun begeleiders en tolk zaterdag 25 November 2000 al vroeg in Slochteren aankwamen. De kinderen werden warm ontvangen door burgemeester Verstegen in het gemeentehuis. Onder grote belangstelling heette de burgemeester de kinderen welkom en hij vertelde ze dat ze het zeker naar hun zin zullen hebben de komende weken. Want Slochteren is een prachtige gemeente , met mooie dorpen en heel vriendelijke mensen” aldus de burgemeester die daarna een cadeautje uitreikte.

De eerste dagen met onze Russische kinderen zijn achter de rug. Het ene kind voelde zich sneller thuis als de andere. Van de tolk hoorden we dat de kinderen genoten van het sporten op maandag. Ook de vrijdagmiddag uitstapjes vonden ze erg leuk en wat hebben ze veel indrukken opgedaan. In diverse kranten( t` Bokkeblad , de Eemslander , het Groninger Dagblad en de Telegraaf )zijn hierover regelmatig stukjes en foto`s gepubliceerd.

Zo hebben de kinderen kunnen genieten van het pepernoten bakken bij Bakkerij Benning.

De kinderen hebben een kijkje kunnen nemen bij de regiopolitie , en paard rijden in de manege.

Ook hebben de kinderen genoten van de brandweerdemonstraties en mochten ze een echte brandweerslang vasthouden. En meerijden in een echte brandweerauto.

In het Eemshotel hebben ze lekker gesmuld van “ koesjats “ Kapucijners. En het Rode Kruis hebben de kinderen een middagje vermaakt met leuke en leerzame dingen. Samen met de gastgezinnen en de Russische kinderen zijn we naar Wegafarm en Apekooi geweest, heerlijk klimmen en klauteren. Nog 1 activiteit stond er op het programma , namelijk een spelletjesmiddag in de Edsersheerd. En het slotactiviteit was samen met de kinderen en alle gastgezinnen eten en bowlen in Passe Partout.

Voor twee kinderen is door Pearle nog een nieuwe bril aangemeten , de twee hadden geen bril , maar dit was hard nodig.

Voor je gevoel is het nog maar kort geleden dat de kinderen aan kwamen in Nederland en zo zijn de kinderen alweer thuis. Op 15 Januari vertrokken de kinderen weer richting huis , aangesterkt en veel mooie herinneringen. Het weerzien van ouders en kinderen in Azdamichy was heel emotioneel. Voor de werkgroep was het een drukke tijd die voorbijgevlogen is. We kunnen terugzien op een zeer geslaagd project en dit mede dankzij het enthousiasme van heel veel mensen in de gemeente Slochteren.